Stichting Steunfonds voor het werk van de Broeders van Taizé in Bangladesh

                                                                                                                        Gieten, december 2019

Beste mensen,

Alweer een jaar bijna voorbij. Met velen zijn we in de komende weken op weg naar het feest van de  komst van onze Heer. Een tijd vol verwachting en ook van terugkijken. In deze brief willen we u mee laten kijken naar het wel en wee van de broeders in Mymensingh en van de mensen die rond en met hen werken in al de projecten die in de afgelopen 40 jaar daar zijn opgezet.

Dit keer weer een verhaal van broeder Guillaume, maar ook een kort verhaal van onze penningmeester Bep Huijbregtse, die net een reis naar Bangladesh heeft gemaakt. Zoals u kunt lezen is ze nog maar net terug en heeft nog geen tijd gehad voor een uitgebreide brief. Die houdt u tegoed.

 Namens de broeders en hun vrienden in  Mymensingh heel veel dank voor uw steun. Op welke manier dan ook. Gezegende dagen toegewenst namens allen, in Mymensingh en hier,  Marchien van het Hof.

P.S. Als u de Nieuwsbrief niet langer wilt ontvangen, laat ons dat dan even weten (mail naar mvhhof@gmail.com of stuur een bericht naar M. van het Hof, Julianalaan 24 A, 9461 BT Gieten).

Nieuws uit Bangladesh

 Wij maken het allen goed. Ik probeer dit jaar bezig te zijn met ondersteuning van “Churchcare” en iedere week een van de 20 plaatsen, die onder “Churchcare”  vallen, maar zo mogelijk ook nieuwe plaatsen met soortgelijke groepen (zoals de leerlooiers en de “sweepers”) te bezoeken. Br. Frank heeft destijds alles goed georganiseerd. Nu is er nieuw enthousiasme en vernieuwd toezicht nodig. Ik heb voorgesteld in enkele plaatsen een dagelijks avondgebed te hebben. In de dorpen hebben de mensen veel tijd en een regelmatig gebed geeft verbinding en spirituele vorming. Ik wil dat in de loop van het jaar in alle twintig groepen proberen te organiseren. Regelmatig gebed zal nieuw “leven” brengen.

In de dorpen is er vaak onenigheid, ook onder de Christenen. Dikwijls gaat het over macht: iedereen wil leider zijn. Of het gaat over geld. Je moet veel geduld hebben en niet onnodig moedeloos worden. We moeten ook vooral denken aan de toekomst, aan al die kinderen, die deel uit maken van de kerk. Onlangs werkte ik mee in één van de groepstrainingen: vaak zijn dat groepen van heel eenvoudige predikanten, die maar een paar jaren naar de lagere school geweest zijn, soms zijn het groepen vrouwen. Maar nu was ik enthousiast te zien dat er een hele groep jongeren was, allemaal studenten, velen Collegestudenten. Dertig jaar geleden waren de meeste mensen  analfabeet, een enkeling had een paar jaar lagere school achter de rug en kon lezen en schrijven. En nu… wat ongelofelijk snelle en prachtige veranderingen.

 Het Centrum voor de gehandicapten is opnieuw gestart met enkele activiteiten, die een paar maanden niet meer gedaan waren. Allereerst is er het "Open House". Dat betekent een wekelijkse (elke donderdag) bijeenkomst in het centrum, waar heel veel gehandicapten komen. Er wordt dan gezongen en gedanst. Er wordt een versnapering aangeboden en soms wordt er een cadeautje gegeven. Iedere keer staan de gehandicapten ("differently able" people zeggen we nu) in het centrum. Het is een zeer feestelijke middag. Er wordt veel gelachen en in de handen geklapt.

De verschillende clubs - de club voor ouden van dagen, Daduclub (grootvaderclub), de club voor heel zwakke, ernstig zieke gehandicapten, Anondoclub (vreugdeclub) en de Juboclub (club voor jongere gehandicapten) - is nieuw leven ingeblazen. De clubs komen bijeen op ons terrein en iedereen eet 's middags met ons mee. Het programma duurt niet erg lang, omdat de meeste deelnemers heel zwak zijn. Hier wordt ook gezongen en gedanst en iedereen krijgt een cadeautje.

A Dieu, broeder Guillaume.

 

Broeder Guillaumme met een aantal kinderen bij  het station.

WEERZIEN

Van 3 november – 10 november j.l. heb ik een bezoek gebracht aan de Broeders in Mijmensingh.

November 2013 was mijn laatste bezoek.  Het voelde als thuiskomen. 

Het is goed geweest om met de Broeders te praten over de projecten en de financiële support vanuit Nederland. Wat is er toch in al die jaren - dat de Broeders in Mijmensingh zijn - veel en indrukwekkend werk verricht en hebben ze vele armen en gehandicapten met Liefde kunnen helpen. Gelukkig zijn er nu vier Broeders aanwezig. Sinds april j.l. is Broeder Raphael voor een jaar aanwezig en leidt hij met veel enthousiasme en nieuw elan de Womansclub en de Weverij. Kijk eens op YouTube Carpet House in Bangladesh. Een prachtig nieuw filmpje waarin Shafaly uitlegt hoe blij de vrouwen zijn en hoe belangrijk hun werk is. 

Tijdens deze zes dagen zijn we veel met Broeder Guillaume opgetrokken. Hij vertelde dat hij intussen 43 jaar in Bangladesh is. Een Broeder die ontzettend veel (arme) gezinnen kent. 

De straatkinderen beschouwen Broeder Guillaume als hun “vader”. Deze kinderen zijn dol op hem.

De laatste tijd heeft Broeder Guillaume stickers bij zich. Het is “vechten”om een sticker! Stelt u zich dat eens voor!

We probeerden het middag-en avondgebed bij te wonen. Soms was het rennen om op tijd aanwezig te zijn.  Een moment van stilte in het luidruchtige Bangladesh waar iedereen de claxon of de bel in het verkeer gebruikt. Een moment van inkeer. Altijd weer momenten om stil te staan bij de Liefde van Jezus die wij elk moment – door mensen heen -  mogen ontvangen.  

In de volgende nieuwsbrief kom ik uitgebreid terug op de ontmoetingen en gesprekken met onder andere de Broeders, Tulu, Hanif, Tahamina, Ayako, Shafaly, alsmede de bezoeken aan de gevangenis, D-care, Ark-tehuizen, Station. Tijd tekort!  Bep Huijbregtse 

 

 

 

 

 

Stichting Steunfonds voor het werk van de Broeders van Taizé in Bangladesh

Secretariaat: Julianalaan 24A, 9461 BT  Gieten

Bankrekening: NL80ABNA0580722503 te Middelburg 

ANBI instelling sinds 1-1-2008, fiscaal nr. 816651267, dossiernr. 54073

 www.taizeinbangladesh.nl